Gosławicki kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny to bardzo ważny obiekt na mapie tej opolskiej dzielnicy. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że wiąże się z nim pewna ciekawa opowieść. Opowieść ta związana jest z całą gosławicką społecznością i mówi o zdarzeniach, które wydarzyły się podczas jednej z pieszych pielgrzymek do Lędzin. Miało to miejsce dokładnie w roku 1858.
A było to tak:
Rok 1858 był rokiem wielkiej suszy na terenie Gosławic i ich okolic. Mieszkańcy tych terenów wyruszyli więc do Lędzin, aby tam pomodlić się przed obrazem Matki Boskiej o poprawę pogody. Już w drodze powrotnej na pielgrzymów spadł obfity deszcz, o który wcześniej prosili Maryję. Na pamiątkę tego wydarzenia, co roku odbywają się piesze pielgrzymki do Lędzin z dwóch gosławickich parafii: 1. Kościoła pod wezwaniem świętego Jacka w Kolonii Gosławickiej, 2. Kościoła pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego na osiedlu Armii Krajowej.
Opisywany kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny stoi dokładnie w samym centrum opolskiej dzielnicy Gosławice. Zbudowany został w roku 1933, dzięki księdzu prałatowi Józefowi Kubisowi. W tym samym roku, w którym kościół wybudowano, został on również konsekrowany, a miało to dokładnie miejsce 8 listopada. Konsekracji dokonał kardynał Adolf Bertram.